ik ben een stiefmama, en heb het vermoeden samen met de papa dat er iets mis met onze dochter (voor mij stief, maar enfin, een dochter voor mij).
*Al sinds de geboorte weet ik van de papa dat ze problemen hebben gehad met haar (huilbaby, hysherische kleuter, koppige, afwijzende baby bij knuffels etc..).
*Nu is ze 11 jaar en ze is zindelijk als ze wil, dus s nachts, s morges op bezoek gaat ze naar de wc, op school ook, maar soms meestel en dit enkel in de late namiddag plast ze gewoon in haar broek en doet ze of niets aan de hand is, eenmaal geplast, plast ze nog eens (zei zelf) omdat het de moeite niet loont omdan naar de wc te gaan. dat is één van de problemen.
*Ze heeft ook meerdere gezichten, op bezoek is het een engeltje dat slaafs altijd bij de volwassen wil zitten, ze ruimt mee op aan de tafel etc..
hier eet heel veel, ze drinkt heel veel melk, ze lust chocolade, van de moeder vernemen we dat ze daar enkel koffie en frisdrank drinkt ( de moeder beaamt dat en vind er niets fout aan) en eet ze heel weinig (moeder zei dat ze een kleine eter is, ze lust daar ook geen chocolade).
*Ze vertoont nooit berouw, ze kan heel goed kwetsen (vorig jaar is ze met de moeder naar het centrum voor kindermishandeling geweest omdaar haar beklag te doen dat we ze mishandelen, in die periode zijn we naar een kinderpsychiater gegaan om haar plasprobleem aan te pakken dmv. gedragstherapie).
*Ze kan kinderen heel goed uitsluiten in spelletjes, ze kan dan een vriendin uitnodigen en die thuis hierdan aan haar lot overlaten.
*ze gaat naar een therapeut met de mama om te zeggen hoe streng we hier zijn of hoe slecht het hier is (ja wij vielen achterover, wij durven sinds dat voorval van vorig van die onterechte klacht over kinderverwaarlozing, niet meer streng zijn tegenover haar) (die klacht is gelukkig geklasseerd, de kinderpsychiater bewees dat het een klacht is nergens op slaagt)
*ze is hier geestelijk afwezig, nooit heeft ze iets te vertellen, ja ze kan bij momenten uitbundig slijmerig zijn, ze maakt dan heel veel tekening voor ons, met hartjes, en ze vermeld er dan bij voor de liefste stiefmama en papa.
*wat dan weer tegenstrookt, want een knuffel geeft ze nooit, ook een slaapwel kusje is enkel als we gemakkelijk zijn geweest tegenover haar,dus geen opmerking over een plasbroek, of een driftbui
*ze zit altijd te pulken aan iets aan haar lichaam tot het bloed, haar oor of begin van haar neus, of hiel..
* en op school doet ze het goed, maar als ze iets geleerd heeft is ze kort daarna alles vergeten, ze snapt veel woorden of houdt zich van de domme (omdat de punten niet verhouding staat tegenover wat ze zegt niet te kunnen of niet te begrijpen)
*ze is poeslief, slaafs,nederig en ze zou alles voor je doen maar als je een neen durft zeggen bvb als ze ijsje wil en het gaat niet dan krijg je een hele grote driftbui met alles er op er aan
*en dit doet ze minder bij ons, omdat we er direct paal en perk aan stelden: ze veinst dikwlijks dat ze ziek is, bij de moeder heeft ze elke week wat;
Nu wij zien dit allemaal en de mama (dus ex-vrouw) niet, Wij krijgen het verwijt dat we slechte mensen zijn die het kind niet willen en waar we onze frustratie op kwijt kunnen.
de mama en de papa kunnen elckaarniet luchten. De mama heeft een dochterje bij haar vriend en ik heb een zoon met autisme van 8 jaar.
kent er iemand dit; en is er sprake van hechtingsstoornis ?wat kunnen we doen ? Help, het kan daardoor wringen in onze relatie.!
Hoi Sneeuwitje,
hier een berichtje. Ten eerste even duidelijk maken waar ik vandaan kom en daarna een reactie op je verhaal.
Bij mij is hechtingsstoornis gediagnostiseerd toen ik 18 was. Hier heb ik nooit iets mee gedaan totdat mijn dochter de prognose mogelijke hechtingsstoornis mee kreeg.
De problemen die jullie zien zijn voor mij heel herkenbaar. Ik zie het bij mijn kindje van acht. Ik zie dingen die ik zelf heb gedaan. Mijn dochter en ik hadden een vriendinnen verhouding en zijn samen hard aan het werk voor een gezonde relatie. Wij zijn samen in therapie. Het werpt zijn vruchten af. Het is heel vermoeiend dat wel.
Wat wij doen is oplossingsgericht werken. Problemen waar wij tegen aanlopen bespreken en hier oplossingen voor bedenken, samen Zodat het positieve naar boven komt. Uitpraten hoe we het anders kunnen doen op een gezonde positieve manier. Het meeste werk doe ik. Zij is er af toe bij, ze verzint een oplossing waar we elkaar op attenderen. Dit doen wij nu een paar maand en het werkt. Misschien is het wat voor jullie. De intonatie en manier waarop we met elkaar omgaan wordt hierdoor positief. Ookal is de situatie niet veel anders dan voorheen maar de dieptepunten worden minder diep en scherp. Waardoor er ruimte overblijft voor rust en stilte in vrede.
In huis ben ik zover dat ik het goed vind gaan zelfs wanneer we bezoek hebben. Buitenshuis is voor mij een groot probleem. Mijn kind doet dan alsof zij mishandeld wordt door mij wanneer zij mij niet wil volgen/niet mee eens is. Hoe ik dit tover in gewenst gedrag ben ik nog aan het uitvogelen. Want het blijft ontzettend pijnlijk en zeer verdrietig.
Afzonderlijk handelen van de biologische moeder is natuurlijk niet handig maar niet onmogelijk. Geen klachten meer deponeren bij de andere verzorgers maar gewoon met haar aan de slag gaan in jullie woning. Misschien dat de biologische moeder uiteindelijk naar jullie komt met de vraag hoe jullie het aanpakken omdat jullie geen klachten merken en het allemaal zo positief benaderen. Ik zou niet wachten tot de puberteit, geheid dat het fout gaat, het is wachten op het moment. Dit kind heeft het zich eigen gemaakt in 3 of 4 werelden te leven: school, thuisMa, thuisPa en vriendinnen. Is het reeel dat te laten samenvoegen in een korte tijdsbestek van een 2 jaar? Bepaal je doelstellingen; Wat heeft ze volgens jouw nodig, wanneer zij straks ervoor kiest alleen verder te gaan, om een normaal leven te leiden.
Lees goed:
Ik zeg geef het zoveel positieve handvaten mee om op eigen benen te kunnen staan. Levenslessen.
Ik zeg dat dit kind moet groeien naar de volwassenheid en daarbij heeft het veel positieve liefde en aandacht nodig. Op een speciale eigenwijze die niet makkelijk voor jullie zal zijn. Besef wel negatieve aandacht is ook aandacht. Benadruk het positieve ipv het negatieve.
Ik zeg niet dat je dit kind moet opgeven.
Ik zeg niet dat het een mogelijke hechtingsstoornis is. Ik ben ervaringsdeskundige van mijn eigen leven.
Gewijzigd door Paulina op 13-05-2009 16:51
hoi sneeuwwitje
wat een herkenning heb ik in jouw verhaal, ik heb ook een stiefdochter en het ging in het begin super! ze kwam zelfs bij ons wonen(ze was 5 jaar), maar ineens veranderde ze , als ze een NEE krijgt te horen op wat dan ook , dan veranderd ze in een monster! (sorry dat ik het zo zeg)
dan werd ze door haar papa weer aangesproken erover en dan kreeg ik net als jullie een mooie tekening met je bent de liefste voor mij en ik ga echt luisteren naar je.. nog geen 24 uur later stond ze weer te stampvoeten.
ik heb al een pleegzoon met adhd,hechtingsstoornis en odd maar ik vind dit vaak erop lijken.
onze relatie met de ex is zeer slecht te noemen, mijn vriend heeft wel contact maar alleen even aan de deur of telefoon!
ze zegt dat het daar ook zo is maarja doet er niet veel aan.
haar kamer is altijd een zooi, ik ruim alles weer op en binnen een week is het weer dezelfde zooi, ze steelt van iedereen, ik heb alles in kluisjes liggen, het zakgeld van alle andere kinderen en ze kan niks laten liggen, ik heb zelf een huidprobleem waardoor ik bijv. een lippenstift ofzo niet kan delen, maar zij pakt hem gewoon en dan leg ik uit dat ik mijn mond ervan kapot krijg en dan trekt ze haar schouders op!
ze plast heel veel in haar broek en verstopt soms ook de onderbroeken op haar kamer, dus ze weet dat het fout is om met 13 nog in je broek te plassen..ik heb haar gezegd dat ze het moet komen zeggen want als ze echt een probleem heeft dat we naar de dokter moeten, maar nee! zxe gaat nog een stapje verder, ze plast gewoon in potjes of een emmer die ergens staat en laat het gewoon staan met gevolg 1 enorme stank!
vroeger deelde ze altijd haar snoepjes of chips en ze deed zelfs over een zakje chips een paar dagen, nu krijgt ze een puntzak vol met snoep van oma en ze likt, bijt overal aan zodat haar broers of zusje er niet aan komen.
we zijn nu met de kinderen om de tafel gaan zitten omdat het ook in onze relatie gaat zitten en we proberen nu het positieve eruit te trekken, met een beloningssysteem.
we hebben ze gezegd, we hebben het jullie gevraagd, gesmeekt om op te houden nou jullie doen alsof jullie kleuters zijn nou dan kunnen jullie vandaag net als kleuters ZONNETJES verdienen..geen zonnetjes genoeg GEEN ZAKGELD en voor pubers is dat heel belangrijk. dus hopen hier de beste van.
Artikelen 