Navigatie
Home
Artikelen
Literatuur
Forum
Web Links
Foto's
Zoeken

RSS Forum
RSS Nieuws

Website van De Knoop
Gebruikers online
Gasten online: 1
Geen leden online

Aangemelde Leden: 520
Niet-geactiveerde Leden: 11
Nieuwste lid: christina16
Laatste artikelen
Meetbare littekens o...
Tips over Jeugdzorg/...
'Jeugdzorgsysteem in...
Huntington en Hechting
Onderzoeksvraag
Onderwerp bekijken
www.hechtingsstoornis.nl | (Jong)-volwassenen (Openbaar) | (Jong)-volwassenen
Auteur Hechtingsprobleem
Wopi
Lid

Berichten: 4
Aangemeld: 29.01.10
Geplaatst op 14-04-2010 21:21
Ik had het nooit gedacht maar toen de therapeut het zei dan viel alles wel op z'n plaats. Maar zoals jullie weten, is dat verre van een oplossing nog. Ik ben sinds een paar maanden in relatietherapie omdat ik 'niks' voel voor mijn vriend. Ik had voor een relatie gekozen omdat ik dacht dat dat 'niet-voelen' van mij zou overgaan in normale gevoelens van liefde. Naarmate de jaren verstreken, werd de wanhoop groter tot op een punt dat ik dacht om op te stappen. Ik ben nu 42 jaar en woon anderhalf jaar bij mijn vriend. In dat anderhalf jaar ben ik nog in revalidatie geweest voor mijn slechtziendheid. Allemaal moeilijke dingen. Voor die revalidatie moest ik intern zijn en daar is het ook beginnen wringen. Ik kon me niet aan die groep onttrekken en ik voelde me er nooit bijhoren. Maar als er iemand te dicht kwam kreeg ik ook angst dat ik door de mand zou vallen (opnieuw in de steek gelaten worden) of was ik bang dat ik mijn grenzen niet zou kunnen bewaken. Als ik thuis was, was ik heel afstandelijk naar mijn vriend toe. Ik had er spijt van dat ik verhuisd was naar zijn stad, alles heb achtergelaten (dat was ook niks bij nader inzien) en ik kon het niet verdragen om afhankelijk te zijn.
Gelukkig liepen er op die revalidatie ook goede hulpverleners rond en ben ik toch voorzichtig met mijn ander probleem gekomen nl. mijn relatie en mijn slecht gevoel daarbij. Het heeft me tijd gekost om het te durven zeggen. Zo ben ik in relatietherapie gekomen. Buiten die therapeut is er niet echt iemand die begrijpt wat een hechtingsprobleem is, buiten één iemand die ik van vroeger kende. Ik klaagde nu en dan over mijn relatie en zij ook en ik vertelde over mijn hechtingsproblemen. Veel dingen zijn herkenbaar als we elkaars verhaal horen. Ook het boekje 'niet geborgen geboren' heeft me veel doen inzien. Maar weten is niet hetzelfde als kunnen toepassen. Ik las het hier ergens nog dat je het allemaal wel kan weten en toch zie je jezelf foute dingen doen. Erg is dat. Ik zou ook in individuele therapie gaan maar t'is moeilijk om iemand te vinden waarmee het enigszins klikt en die niet bang wegloopt van mij wegens teveel problemen.
Ga naar Forum
Login
Gebruikernaam

Wachtwoord



Nog geen lid?
Klik hier om aan te melden.

Wachtwoord vergeten?
Vraag hier om een nieuw wachtwoord.
Nieuwsbrief
Alleen voor leden
Copyright & copy; 2006
Koda: Php-fusion | Tema Red Charm: Fusion Web