| Auteur |
diagnose onveilige hechting op volwassen leeftijd |
Veran
Lid
Berichten: 2
Aangemeld: 07.11.06 |
| Geplaatst op 07-11-2006 20:41 |
|
|
Hallo,
Ik ben nieuw hier, dus ik zal mezelf even voorstellen. Ik ben Veran, 34 jaar en ik woon in de stad, in een flat. Geen relatie helaas. Ik werk in Rotterdam in de welzijnssector. Aan de buitenkant lijkt het alsof er niets aan de hand is met mij, maar niets is minder waar. Ik heb een heel zwaar leven achter de rug en het blijft moeilijk, moeilijk, moeilijk. Drie jaar geleden heeft een psychotherapeut mij gezegd: "wat ik bij jou zie is geen depressie, maar onveilige hechting". (Ze dachten nl. dat ik depressief was.) Wat hij zei, viel zo op z'n plek bij mij. Eindelijk na al die moeilijke jaren wist ik dan wat er met me aan de hand was. Sindsdien ben ik mezelf beter gaan begrijpen en gaan accepteren. Mijn leven is nog steeds zo zwaar en zo moeilijk, maar ik wordt wel sterker. Ik voel me alleen zo eenzaam en onbegrepen door mijn omgeving. Omdat in mijn kindertijd nooit gezien en onderkend is dat ik onveilig gehecht ben, is er nooit iets mee gedaan. Er is nooit een diagnose gesteld. Toen ik 31 was, is het eindelijk aan het licht gekomen. De psychotherapeut die het geconstateerd heeft, is daarna alleen vrij snel ergens anders gaan werken. Ik kan hem niet meer traceren en heb ook van hem geen diagnose op papier. Er is ook nooit een onderzoek gedaan of i.d. Ik wil nu graag een fatsoenlijk verslag waarin vermeld staat dat ik onveilig gehecht ben, maar ze doen daar zo moeilijk over.
Zijn er hier meer mensen die pas op volwassen leeftijd de diagnose onveilige hechting hebben gekregen? Zijn er meer mensen tegen wie gezegd is dat ze dit hebben, maar waarover in hun dossier niets vermeld staat? Zijn er mensen bij wie dit op volwassen leeftijd onderzocht is?
Onveilige hechting gaat meestal over kinderen, maar als je er pas op volwassen leeftijd achter komt dat je dit hebt, is het zo'n ander verhaal. Ik ben er nooit voor behandeld als kind. Ik heb zo lang gedacht dat ik verkeerd was en dat alles wat ik voelde verkeerd was. Ik vergeleek mezelf altijd met leeftijdsgenoten en begreep niet waarom ik niet zo kon functioneren als zij. Mensen zien niets aan me en verwachten dingen van me die ik gewoon niet goed kan. Het is zo vermoeiend om dat steeds uit te leggen. Herkent iemand dit?
Ik stort hier een heel verhaal uit, sorry maar het zit me zo hoog. Ik zou het erg fijn vinden om reacties te krijgen. Gedeelde smart is halve smart toch?!
Groet, Veran |
|
|
| Auteur |
RE: diagnose onveilige hechting op volwassen leeftijd |
LittleMe
Lid
Berichten: 2
Aangemeld: 29.11.06 |
| Geplaatst op 15-01-2007 00:06 |
|
|
zou wel contact met je willen hebben.
PM maar.. |
|
|
| Auteur |
RE: hechting |
knuffeltje81
Lid
Berichten: 4
Aangemeld: 02.10.06 |
| Geplaatst op 13-04-2007 23:28 |
|
|
ik heb het waarschijnlijk ook...
weet alleen niet hoe je het precies zeker weet maar ik herken mezelf er ook heel erg in!
ik herkende heel veel in het boek: niet geboren geboren, genezen van een hechtingsstoornis.
Ik heb dit boek besteld en gelezen!
Misschien wil je ook contact met mij?
je kunt me mailen als je wilt:
metabottema@hotmail.com |
|
|
| Auteur |
RE: diagnose onveilige hechting op volwassen leeftijd |
sunshine25
Lid
Berichten: 5
Aangemeld: 17.04.07 |
| Geplaatst op 17-04-2007 17:09 |
|
|
Hoi Veran,
Wow, je verhaal is erg indrukwekkend. Eindelijk eens herkenning...!
Ik begrijp je helemaal! Ik wil graag contact met je, als je wilt. Ben 25jr en heb een hechtingsstoornis en weet dat sinds een paar maanden. Wat knap van je trouwens, dat je je verhaal zo duidelijk neer hebt kunnen zetten!
Weet nog niet precies hoe dit forum werkt, maar mischien kun je mij mailen? miriamterveer@hotmail.com
Mir |
|
|
| Auteur |
RE: diagnose onveilige hechting op volwassen leeftijd |
rule74
Lid
Berichten: 14
Aangemeld: 27.04.09 |
| Geplaatst op 27-04-2009 22:41 |
|
|
hebben bovenstaande mensen nog contact met elkaar? of is dat meteen per (hot)mail gegaan? wel jammer, want zo valt het effect van dit forum nogal weg. anyway. ik hou me aanbevolen voor contact.
gr B |
|
|
| Auteur |
RE: diagnose onveilige hechting op volwassen leeftijd |
melle
Lid
Berichten: 1
Aangemeld: 01.10.09 |
| Geplaatst op 02-10-2009 00:05 |
|
|
Ook ik herken jullie verhalen. In vriendschappen lukt het me wel, relatie echter niet. Werk zelf ook in de hulpverlening, heb zelf therapie en sinds kort medicatie voor angst in de relatie (die inmiddels alweer is verbroken) om toch eens te proberen of dat wat kan helpen. Raak in paniek in relatie, maak ruzie over kleine dingen, ben niet te harden. Nu ik 35 jaar loop ik er behoorlijk tegen aan dat ondanks jaren therapie een relatie, gezin enz. er zoals het er nu naar uitziet niet in zit voor mij. Volgens mij wordt hechtingsstoornis vaak niet letterlijk gesteld omdat het niet voorkomt in de DSM-IV (daarin staan wel angststoornissen, persoonlijkheidsstoornissen enz.), systeem van classificeren van stoornissen in de geestelijke gezondheidszorg.
Bij mij is het geen couveuse, adoptie of iets dergelijks geweest, heb altijd thuis bij mijn ouders gewoond. Maar mijn ouders dreigden altijd met weggaan, scheiden, zichzelf of ons iets aandoen, enz. En hoewel ze nog steeds bij elkaar zijn hebben ze geen benul hoe heftig het was om bij hen op te groeien, om de paar dagen paniek in de tent en alles op de helling. Geen veiligheid dus.
Nu mijn relatie uit is ben ik weer heel ver tot rust gekomen. Het is zo jammer dat ik niet gewoon rust kan voelen in een relatie. Binnen een paar maanden draai ik door (emotioneel gezien). Het verbaast me nog altijd dat intelligentie, werk, geld, vriendschappen, dat dat allemaal goed kan zitten maar dat er toch zoiets grondig mis kan zijn. Ik ga het boek (niet geborgen geboren oid) bestellen, wie weet helpt het me weer iets verder.
Sterkte allemaal,
Melle |
|
|
| Auteur |
RE: diagnose onveilige hechting op volwassen leeftijd |
marima
Lid
Berichten: 2
Aangemeld: 20.10.09 |
| Geplaatst op 22-10-2009 10:59 |
|
|
Hallo
Ook ik ben nieuw. En ook ik denk dat ik een hechtigstoornis heb.
Jullie verhalen zijn heel herkenbaar.
Wij hebben voor onze adoptiedochter die nu 8 jaar is hulp gezocht voor haar hechtingprobleem.
Tijdens de gesprekken herkende ik zoveel bij mij zelf dat ik gekscherend zei dat ik wellicht ook een hechtingstoornis heb.
Daar hebben we met de orthopedagoog over gehad en zij vond dat ook.
Bij mij thuis was er nooit ruimte voor verdriet, emoties herkenden mijn ouders niet. Kwam ik huilend thuis, omdat ik bijv. gepest zou zijn, kreeg ik van mijn vader nog meer op mijn kop. Huilen voor verdriet...? nee, moest direct ophouden met huilen anders zou hij mij een reden geven om te huilen...
Ook de realatie tussen mijn ouders is niet goed. Ook zij dreigde steeds met scheiden, of spraken gewoon niet meer met elkaar en dat konden ze wel een week volhouden.
Ook mijn zusje was in die tijd erg dominant en zorge ook voor een negatieve sfeer.
Knuffelen of zeggen" ik hou van jou", was er niet bij, gwoon doen was het motto. In die tijd was ik erg stil, terug getrokken en heel erg onzeker en dat heb ik nu nog.
Wat relaties betreft voor mij zelf, daar heb ik ook moeite mee.
ik kan geen vriendschappen opbouwen / onderhouden ik ben getrouwd en heb nu 3 kinderen maar mijn man heeft veel met mij te stellen.
Ook ik voel geen rust, aan sexualiteit moet ik niet denken, knuffelen ed vind ik erg moeilijk, alleen met mijn eigen kinderen niet, daar gaat het goed mee.
IK herken ook zoveel in jullie verhalen, wil ook graag hulp zoeken voor mijn probleem, maar weet niet waar ik moet zijn.
Ben 1x bij ggz geweest omdat wij een 3-ling hebben verloren met 23 weken zwangerschap en ik behoorlijk depri ben geweest.
Maar daar ben ik van een koude kermis thuis gekomen.
Zijn er uberhaupt ook boeken voor volwassenen met een hechtigstoornis?
En ik zou heel graag met mensen in contact willen komen die het zelfde meemaken als ik.
Vandaar ook mijn aanmelding hier bij de Knoop.
Groetjes Marga Scheper |
|
|
| Auteur |
RE: diagnose onveilige hechting op volwassen leeftijd |
marima
Lid
Berichten: 2
Aangemeld: 20.10.09 |
| Geplaatst op 22-10-2009 11:02 |
|
|
Nog een aanvulling ik ben 39 jaar en woon in Groningen.
Marga |
|
|
| Auteur |
RE: diagnose onveilige hechting op volwassen leeftijd |
My-Phuong
Lid
Berichten: 6
Lokatie: Noord-Brabant
Aangemeld: 24.12.09 |
| Geplaatst op 05-01-2010 12:21 |
|
|
Hallo Melle, Marga en anderen op het Forum,
Ik ben (37 jaar) zo blij dat internet bestaat en dat ik aan het rondneuzen ben geweest. Uiteindelijk heb ik de website van de Knoop gevonden en ben ik naar de lezing geweest over "De vroegere hechting van baby's". Dat was voor mij echt een eye opener geweest en heb ik me dus uiteindelijk gestort op dit Forum. Ik ben er nu aan toe, geloof ik.
Ik ben dus nieuw en heb al heel wat van jullie berichtjes gelezen.
Voor mij heel erg herkenbaar en ik vind het fijn om te weten dat ik niet de enige ben die soms woede uitbarstingen heeft naar de partner toe of net zoals Marga vertelt dat ze niet echt van knuffelen houdt maar wel van knuffelen met haar eigen kinderen prettig vindt dat heb ik ook, of dat ik me soms heel erg alleen voel en me apart voel ondanks dat ik lieve mensen om me heen heb, soms wil scheiden en het liefst alleen wil zijn maar het liefst ook weer niet, ik veel stress ervaar, steeds om bevestiging vraag en angsten heb, etc.
Maar tja ... het is allemaal knap lastig en het vreet soms enorm veel energie op. Soms word ik wel eens moe van mezelf .....
Ik heb een vraagje: hebben jullie ook wel eens ernstige psycho-somatische klachten gehad, zoals bijvoorbeeld wanneer je stress hebt dat je ogen gaan draaien of dat je uitvalsverschijnselen hebt in je benen en armen, etc.....? En hoe ben je ermee om gegaan?
Op dit moment heb ik dus last gehad van uitvalsverschijnselen in mijn benen en armen. Ik kwam van een wandeling terug, er was helemaal niks vooraf gegaan en eenmaal in het vakantiehuisje gekomen voelde ik me opeens niet lekker. Ik kreeg in eerste instantie ontzettend pijn in mijn rechter oor, daarna begon mijn hoofd pijn te doen en uiteindelijk kreeg ik ontzettend last van mijn buik.
Ik ben op een gegeven moment een aantal keren door mijn benen gezakt, ik viel als een pudding in elkaar. Ik had totaal geen controle over mezelf meer.
Na in het ziekenhuis gelegen te hebben, hebben de neurologen geconstateerd dat de verschijnselen niet neurologisch / lichamelijk is maar dat het te maken heeft met psychische klachten. Ik dacht gelijk "... ja hoor, daar komen ze weer ... " Eerlijk gezegd heb ik mijn vraagtekens hierbij, maar ik sluit natuurlijk niet uit dat het waar kan zijn. Vervelend vind ik alleen dat men meteen denkt dat het psychisch is, zonder verder onderzocht te hebben en dat ze dan ook gelijk een conclusie hebben getrokken. Ik ga maandag voor het eerst naar een medisch psycholoog, ik ben zeer benieuwd wat er na aantal sessies uiteindelijk uitkomt. Ik heb in het verleden al heel wat hulpverleners gehad, ondanks dat vind ik het toch wel spannend wat ze nu uit zullen halen .....
Ik zou ook wel heel graag contact met jullie willen hebben en weten hoe jullie met jullie problemen mee om gaan. We kunnen zeker wel wat van elkaar leren, denk ik zelf.
Ik wens jullie heel veel sterkte met alles.
P.s. Ik heb de boeken, nadat ik bij de lezing geweest ben, gekocht: "Het miskende kind in onszelf" en "De mythe van de gelukkige kindertijd" ( het vervolg op het eerste boek) van Gaby Stroecken en Rien Verdult
Ik ben net begonnen en het is best wel interessant, misschien ook wat voor jullie?
Groetjes My-Phuong.
Gewijzigd door My-Phuong op 05-01-2010 13:00 |
|
|
| Auteur |
RE: diagnose onveilige hechting op volwassen leeftijd |
lln
Lid
Berichten: 4
Aangemeld: 13.01.10 |
| Geplaatst op 13-01-2010 21:34 |
|
|
vind het allemaal zo fijn om te lezen dat er meer vrouwen zijn die dit probleem hebben!. Ik herken mijzelf in veel verhalen!
Ik heb zelf ook mijn verhaal geplaatst in de hoop reacties te krijgen !!
Ik heb ook last van erge woedeuitbarstingen om praktisch niks! Mijn vriend snapt er weinig van en ik evenmin!!
Ik wil het zo graag goed doen maar hoe meer ik daar mee bezig ben hoe slechter het gaat. Ik ben zo bang om mijn relatie kwijt te raken. Ik ben nog niet in staat geweest een gezonde relatie te hebben!!
controle is mijn overleving geworden maar hoe laat je dat weer los!
pff wat een vragen.. Mijn hoofd is soms een warboel.
ben benieuwd of ik hier op internet steun en begrip kan vinden!!
liefss Ellen |
|
|
Artikelen 