www.hechtingsstoornis.nl - Discussion Forum

RE: mijn hechtingsproblemen [ (Jong)-volwassenen ]

Hallo allemaal,
Ik ben Pascal, ben 31 en sinds een kleine 5 maanden weet ik waarom ik al die jaren in alles met pijn funtioneerde: een mega-hechtingsstoornis.

Mijn vader was een alcoholist en is op mn 11e ingestort met een hersenbloeding en uiteindelijk overleden op mn 16e. Mijn moeder is zo instabiel als maar kan zijn en heeft in mn tienerjaren zelf zelfmoord willen plegen waardoor ik voor mijn gevoel mijzelf heb moeten opvoeden. Daarnaast was er altijd ruzie thuis en heb ik geen familiegevoel gekent, geen warmte gehad en werden feestdagen als niet belangrijk afgedaan. Mijn moeder leeft nog maar het enige wat ze mij heeft geleerd is overleven, dat kan ik ook heel goed. Echter op het emotionele vlak ben ik onderontwikkeld, ik kan niet met mn gevoelens omgaan, veelal is te heftig en dat uit zich in alles, het is vaak of helemaal niet of helemaal wel bij mij en dat is lastig voor veel mensen.

Mijn relatie van 3 maanden is in oktober 2009 uitgegaan en ik kan dat nog steeds niet handelen. Het is uitgegaan omdat mijn vriendin niet kon handelen dat ik mij vaak slecht voelde. ik kon het haar niet uitleggen want ik wist zelf niet wat het was destijds. Helaas heb ik dat pas erna ontdekt en kan ik het niet verkroppen dat zij dat dus niet weet. Het is zon mooie lieve meid en ik twijfel nog altijd of ik voor mezelf haar alsnog moet contacten om het uit te leggen .. echter heb ik voorlopig maar de conclusie getrokken dat het geen zin heeft daar zij het niet aankan, niet sterk genoeg is en het toch niet zal begrijpen. Dat doet wel veel pijn. Ik hou heel veel van haar nog altijd. Het is zo oneerlijk: ik heb dan wel veel negativiteit in de relatie gebracht en voor de buitenwereld ben ik de boosdoener maar ik ben niet negatief diep van binnen, de echte Pascal is niet zo; het is die hechtingsstoornis, dat kleine kind in mij dat om aandacht vraagt en daarom kan ik het nogmaals nog steeds geen plek geven dat het uit is. Als ze nu wist wat het was was het nog niet makkelijk voor haar voor ons maar hadden we erover kunnen praten en voor elkaar kunnen vechten, nu heeft ze het denk ik opgegeven omdat ze mss denkt wat een zielepoot wat een aansteller daar heb ik niks aan, ik wil geen shit in mn leven ..

Daarnaast heb ik een goede vriend en heb ik gebroken met mn moeder (ik neem haar de shit waarin ik inzit heel erg kwalijk) waardoor ik er vrijwel alleen voor sta. Ik voel me enorm eenzaam geregeld en zie het dan niet meer zitten, maar zelfmoord kan ik niet uitvoeren daarvoor ben ik teveel een vechter. Ik heb nu hulp van een psycholoog en een haptonoom en ondanks dat ik best goed ben in contacten leggen kan ik ze moeilijk onderhouden en ga ik niet graag alleen op pad daar ik dan teveel last heb van die hechtingsstoornis. Gevolg weer eenzaam thuis, ik wordt er gek van: lijkt wel of ik 2 personen ben soms: de sterke Pascal die alles met overgave doet en het kleine kind dat om aandacht vraagt en niet alleen kan zijn. Ik wil dat dat kleine kind nu is oprot, een trap onder zn kont moet ie hebben haha.

Ik zou dolgraag een vriendin hebben, iemand waarmee ik mijn leven kan delen, maar ben bang dat het moeilijk wordt, want welke meid wil nu een gozer die er leuk uitziet veel capaciteiten heeft maar te heftig is in zijn gevoelens en veelal ook zich down voelt, wie kan dat aan? Ik voel ook steeds meer de drang een eigen gezinnetje te willen en ik denk dat ik een hele goede vader wordt.

Ik zou ook dolgraag mn sociale leven willen uitbreiden en met mensen in contact willen komen die ook met zon stoornis stoeien zoals jullie hier. Ik voel me vaak onbegrepen en dat doet veel pijn, mensen denken dat je je aanstelt, vragen zich af waarom je soms niet doorpakt, begrijpen niet dat je je eenzaam voelt ondanks dat je contacten hebt etc etc.

Ik kan jullie nog veel en veel meer vertellen, ik heb de psycholoog voorzien van 5 a4tjes vol met problemen en shit die ik heb moeten ervaren in mn 31 jaar op deze wereld om het niet steeds te hoeven oplepelen en een zo goed mogelijk beeld te kunnen geven aan de psycholoog.

Dit is mijn emailadres: pmcarriere@hotmail.com. Ik zou graag ervaringen willen uitwisselen/delen met jullie, misschien kunnen we elkaar helpen gelukkig te worden! Alvast heel erg bedankt en sterkte aan iedereen hier!

groet,
Pascal

leefgroep [ Ouders/verzorgers ]

ik heb een vraagje
mijn zoon gaat hoogswaarschijnlijk naar een leefgroep toe, maar hoe zit dat dan, gaat onze zoon dan met de groep kleren kopen mag hij weekenden naar huis? doet hij dan zijn eigen was? voor de duidelijkheid het is de 2de x dat hij uithuis geplaatst wordt en deze keer wordt definitief aangezien de hechtingstoornis te erg aanwezig is.
kan het nergens terug vinden op het internet.
bij voorbaat dank

RE: gedicht [ Gedichten ]

super mooi en o zo herkenbaar
sterkte
groetjes karima

RE: stiefdochter [ Wie heeft er tips? ]

hoi sneeuwwitje
wat een herkenning heb ik in jouw verhaal, ik heb ook een stiefdochter en het ging in het begin super! ze kwam zelfs bij ons wonen(ze was 5 jaar), maar ineens veranderde ze , als ze een NEE krijgt te horen op wat dan ook , dan veranderd ze in een monster! (sorry dat ik het zo zeg)
dan werd ze door haar papa weer aangesproken erover en dan kreeg ik net als jullie een mooie tekening met je bent de liefste voor mij en ik ga echt luisteren naar je.. nog geen 24 uur later stond ze weer te stampvoeten.
ik heb al een pleegzoon met adhd,hechtingsstoornis en odd maar ik vind dit vaak erop lijken.
onze relatie met de ex is zeer slecht te noemen, mijn vriend heeft wel contact maar alleen even aan de deur of telefoon!
ze zegt dat het daar ook zo is maarja doet er niet veel aan.
haar kamer is altijd een zooi, ik ruim alles weer op en binnen een week is het weer dezelfde zooi, ze steelt van iedereen, ik heb alles in kluisjes liggen, het zakgeld van alle andere kinderen en ze kan niks laten liggen, ik heb zelf een huidprobleem waardoor ik bijv. een lippenstift ofzo niet kan delen, maar zij pakt hem gewoon en dan leg ik uit dat ik mijn mond ervan kapot krijg en dan trekt ze haar schouders op!
ze plast heel veel in haar broek en verstopt soms ook de onderbroeken op haar kamer, dus ze weet dat het fout is om met 13 nog in je broek te plassen..ik heb haar gezegd dat ze het moet komen zeggen want als ze echt een probleem heeft dat we naar de dokter moeten, maar nee! zxe gaat nog een stapje verder, ze plast gewoon in potjes of een emmer die ergens staat en laat het gewoon staan met gevolg 1 enorme stank!

vroeger deelde ze altijd haar snoepjes of chips en ze deed zelfs over een zakje chips een paar dagen, nu krijgt ze een puntzak vol met snoep van oma en ze likt, bijt overal aan zodat haar broers of zusje er niet aan komen.
we zijn nu met de kinderen om de tafel gaan zitten omdat het ook in onze relatie gaat zitten en we proberen nu het positieve eruit te trekken, met een beloningssysteem.
we hebben ze gezegd, we hebben het jullie gevraagd, gesmeekt om op te houden nou jullie doen alsof jullie kleuters zijn nou dan kunnen jullie vandaag net als kleuters ZONNETJES verdienen..geen zonnetjes genoeg GEEN ZAKGELD en voor pubers is dat heel belangrijk. dus hopen hier de beste van.

RE: hechtings probleem [ Voor wie het forum voor het eerst bezoekt ]

hallo
mijn zoon van 14 jaar heeft ook diagnose hechtingsstoornis , adhd en odd maar het is verdomd moeilijk:(, ik riep al op z'n 2de dat hij hechtingproblemen had maar werd raar aangekeken door de omgeving en artsen..met z'n 12de kreeg ik pas de erkenning en hulp en voor mijn gevoel was het TE LAAT.:@
mijn zoon is inmiddels zo opstandig dat hij niet doet wat de school hem vraagt, wat wij hem thuis vragen en laat staan dat hij iets goeds doet voor zijn zusjes of broertje.
we zijn hier met 4 kinderen en ik vind het heel moeilijk met hem erbij want het verpest zo de sfeer in huis en niet omdat ik niet van hem hou ofzo want dat doe ik met heel mijn hart maar doordat ik zoveel om hem geef benauwd ik hem (zeggen ze)
hij heeft vorig jaar uit huis gewoond in een psychiatrische afdeling (gesloten) en we merkten toen thuis een soort rust hing en hij ging daar gewoon verder met z'n leven en ook met onzin uithalen!:p
hij mocht in april weer na 9 maanden naar huis en in het begin ging het super:) , we hadden ook thuistherapie maar toen zij vertelde dat ze het zo goed vond gaan om ermee te stoppen..ging mijn zoon weer lekker beginnen met schelden,dreigen en treiteren (want het bloed haalt hij makkelijk onder je nagels uit)
op dit moment word ik steeds gebeld door school wat hij allemaal daar wel niet doet (zit op een reguliere school omdat hij ook nog goed kan leren), thuis loopt het niet lekker, hij accepteerd niks van ons! er komt inmiddels wederom iemand thuis voor therapie maar mijn zoon valt zowat in slaap zoveel interesse toont hij terwijl wij het beste ervan willen maken, de therapeut heeft ons al gezegd dat hij bang is dat mijn zoon beter af is in een leefgroep.:(
gisteren vertelde hij mij dat ik makkelijker overheen moet zetten als mijn zoon weer eens wat gedaan had, dus eigenlijk mijn gevoel uit moet zetten en ik ben nou eenmaal een emotioneel mens en kan dat niet want als ik niet kon accepteren dat mijn zoon zich niet aan de regels KAN houden dan konden ze mij niet verder helpen.
wat moet ik nu hiermee..

RE: mijn hechtingsproblemen [ (Jong)-volwassenen ]

manipuleren [ Geloten subforum alleen voor hen die zich hebben aangemeld voor dit forum ]

Ik heb het al een aantal keren gehad..
Op het moment dat ik denk ik houd van hem/haar ga ik vanalles lopen zoeken om te bewijzen dat het niet zo is. Ik vind niets en wordt dus enorm chagerijnig en uiteindelijk komt hij/zij erachter dat ik vanalles heb lopen zoeken en vind mijn gedrag afschuwelijk en is het over.. Elke keer weer.. Het is nu twee keer gebeurd en ik ben bezig de derde keer op rij het te verpesten.
Ik weet niet wat ik nodig ben om hier van af te komen.

Opvoeden met een hechtingsstoornis [ (Jong)-volwassenen ]

En zo gaat dat zeggen ze dan. Dat is toch iets wat je gewoon doet. Opvoeden

Tja, ik heb er geen kaas van gegeten. Ik weet niet of ik zwemmen kan. Ik ben al bij het diepe en heb het gevoel dat ik verdrink. Ik wil niet maar het lukt mij niet goed om mijn hoofd boven water te houden. Ik snap er niets van. Waarom; als ik de theorie begrijp, gaat het in de praktijk mis.
Financieel heb ik niets te klagen.
Afspraken gaan verkeerd. Op tijd komen is een probleem. Het kind krijgt op tijd voeding. Grenzen worden niet goed aan gegeven.

Waar ik bang voor ben is dat ik de volgende keer zo diep ga dat ik niet meer boven kom.

Wie herkend dit?

RE: hechtings probleem [ Voor wie het forum voor het eerst bezoekt ]

Ik begrijp je moeilijke afwegingen maar al te goed. Ik heb dezelfde overpeinzingen gehad bij mijn jongste zoon van 8. Uiteindelijk is hij nu opgenomen in de kinderpsychiatrische kliniek van Karakter te Almelo. En ik moet zeggen dat ik zeer tevreden ben! Er is hem goed uitgelegd waarom hij daar is en dat dat niet is omdat ik niet van hem hou, maar dat zowel hij als ik nog aan dingen moeten werken om het gezelliger thuis te krijgen. Ik ben blij ondanks dat het heel heftig is, dat ik deze stap heb durven zetten.....
Hier is natuurlijk ook een proces van jaren van hulpverlening aan vooraf gegaan)))

hechtingsstoornis [ Ouders/verzorgers ]

hallo wij zijn een gezin met drie kinderen
de jongste een zoon is 9 jaar en heeft de diagnose hechtingsstoornis
hij zit al op speciaal onderwijs maar daar gaat het ook niet goed helaas
ook thuis is de situatie bijna niet meer leefbaar voor het hele gezin
veel booshied bij hem agressie schelden dreigen met "als ik later groot ben maak ik jullie dood en ik begin bij jou" toont weinig of geen emotie is nooit tevreden enzz
het is de laatste jaren alleen maar erger geworden eigenlijk
eerst was het alleen een grote mond toen een grote mond en dreigen en nu grote mond dreigen en raakt hij ook daadwerkelijk soms kinderen aan met de bedoeling ze pijn te doen
het baart ons veel zorgen
wij zouden wel graag met andere ouders willen kletsen
we hebben al heel veel gedaan de afgelopen 4 jaar en we zijn nu op een punt dat het niet meer houdbaar is
we zijn eigenlijk radeloos nu nu word dus als optie een therapeutisch pleeggezin genoemd maar das voor ons moeilijk want hij zit toch met de hechting ?
maar we willen ook wel de rust thuis graag tis heel erg dubbel